Het is weer eens tijd voor een klein berichtje aan het thuisfront dacht ik zo.

Ondertussen is in Belgie het nieuwe schooljaar begonnen ( jaja Silke , het vierde al ! ) en gaan we hier onze laatste 2 maanden project tegemoet.

De kinderen kennen ons ondertussen al heel goed en blijven met veel plezier komen. Het is leuk als je ze vertellen dat ze graag komen omdat we zoveel knutselen met hen. De afgelopen weken maakten we slangen van papieren bordjes, bleef onze zelfgemaakte twister een groot succes, maakten we een vliegtuig- of vlindermobiel en liepen er in Artesanos wel 29 kindjes met een

zelfgemaakt masker rond. Leuk om al die blije gezichten te zien.

Nog steeds regent het hier soms ongelooflijk hard dat het moeilijk is om te beschrijven. Zaterdag zat ik aan de kerk met de kinderen toen het begon te druppelen. In amper tien minuten stonden de straten onder en kreeg ik schrik dat ik niet meer thuis ging geraken. Iedereen aan het schuilen onder afdakje, maar ik trok mijn regenjas aan en besloot erdoor te gaan voor het eventueel nog erger werd. Al gauw stond ik tot boven mijn enkels in het water, werd ik klets kletsnat, maar belande veilig thuis. Aangezien er hier hoogteverschillen zijn stroomt het water naar beneden , echt waanzinnig zot. En telkens als het regent blijft, het water ook binnenkomen in ons huisje. Kuisen !

Tequila! Een mooi dorpje met overal de agaveplant waarvan tequila wordt gemaakt. Dankzij Louis zijn we bij Jose Cuervo , een van de zovele merken, een ochtendtour gaan maken doorheen het productieproces van tequila. Om 10 uur ‘s morgens een drankje krijgen met 55% alcohol, beeld u in. Daarna de drie soorten tequila geproefd, aan het einde van de tour een margaritha en nadien nog eens de drie soorten geproefd. Wat een hoeveelheid op een zondagmorgen. Nadien op een veld vol agave gaan wandelen, wat een mooi overzicht opleverde over de velden. En nog dankzij Abram, vriend van Louis, kunnen we tequila kopen aan goedkoper tarief. De geinteresseerden moeten het maar laten weten. Maar geloof me , de tequila die we bij ons kennen is verre van hetzelfde als hier. Wij belgen kennen er eigenlijk niets van ; )

Een maandagochtend om 8.00 in Lomas. Dorien, Lore en Esperanza bevinden zich bovenop de berg van Lomas. Prachtig. Een uitzicht over Guadalajara. Overal huisjes, de grote cementfabriek hier dichtbij was knap om te zien, auto’s, dikke vrachtwagens, de bergen, de prachtige mexicaanse wolken en de Zetagas die tot boven te horen was ; )
Esperanza vond het in ieder geval gezellig en heeft al zin om nog eens de berg op te gaan met ons. Dan mogen we toch de chile op onze broodjes niet vergeten. Zoals een echte mexicaanse vertelde ze ons tijdens het ontbijt op de berg: er ontbreekt chile : )

Buiten al het spelen en de bezoekjes doen we nog steeds onze andere dingen. Kleren wassen, soms het zo hard uitstellen tot iets heel hard stinkt, naar het centrum van Guadalajara gaan, bij de familie van memo hangen, de wekelijkse cena met onze familie, bij Doña Luz een jugo gaan drinken, het huisje kuisen, de spellekes en knutselactiviteiten voorbereiden,… en oh ja soms nog steeds een kakkerlak of giftige spinnen platspuiten met vergif!

Binnen twee maandjes staan onze opvolgers al in Mexico Df en zit het er voor ons bijna op. We kunnen het eigenlijk nog niet goed inschatten hoe het gaat zijn als we het project moeten doorgeven aan de twee meisjes die komen. Er staat ons sowieso nog veel te wachten deze twee kleine maandjes. Nog twee daagjes naar de zee met de familie van Yola, 16 septemberfeesten, koen en Elisabteh van de vzw die ook weer even in de wijk zullen zijn,…
Misschien vertel ik beter niet alles want dan heb ik alles al verteld voor mijn volgende blogbericht : )

Zo ik ga mijne was doen op deze zonnige vrijdagmiddag en straks komt Lore thuis na haar drie daagjes vakantie met haar vriendinnen in Guanajuato.

Vele dikke kussen aan jullie allemaal!

Oma, ik hoop dat je mijn briefje hebt aangekregen en dat je al mijn verhalen ook te lezen krijgt he

en Koeck, nog eens merci voor het muskietennet. Ik slaap nu toch vele rustiger en hoop dat zo de beesten uit mijn bed blijven.