Mijn haar is niet geverfd!

Kan er iemand mijn bed opsturen? Tegenwoordig word ik wakker met rugpijn en vliegen in mijn neus. Lore slaapt alvast met de “matamoscas” (vliegenmepper) naast zich. Nog steeds toeteren de treinen luid en rinkelt er een bel omdat de vuilkar langskomt...

Buiten al die geluiden merken we toch dat het regenseizoen goed begonnen is. Ik kan me geen dag herinneren zonder regen. Het is meestal tegen de avond of midden in de nacht dat we verschieten van de enorme knallen en de hoeveelheid water dat op korte tijd naar beneden valt. Zo kan je je wel inbeelden dat hier modderstromen ontstaan ( vooral in Lomas ) en dat het water echt stroomt door de straten. Stenen en afval worden meegesleurd. Soms een lelijk zicht. Toen we een koffietje bij Esperanza waren gaan drinken , lazen we in de gazet dat in Lomas de hagelbui zich opgehoopt had en dat de grond dus een hobbelige ijsvlakte was. En het triestige aan die enorme hagelbui is dat er een kindje van 1 jaar en 7 maand gestorven is, meegesleurd door water.
Ook al regent het veel, nog steeds smeer ik me in met factor 30 en genieten we van de hete zon. Alle geluk dat het niet meer zo bewolkt is. Mijn benen (lees: mijn witte melkflessen) krijgen zelfs al een beetje kleur : )

Het project loopt nog steeds goed. Veel kindjes, soms nieuwe gezichtjes en ook veel blije gezichtjes. Nog steeds knutselen we echt heel graag. Zo hebben we een reuzepiraat ingevuld met allemaal bollekes crepepapier, sjaaltjes geverfd, gepareld, macaronikralen gemaakt, de klas versierd op school en koekjes met suikerlijm met verschillende snoepjes versierd.
Ook hebben we elke week verschillende grote spelen: het grote “kleed-de-naakte-piraat-aan”spel, zoek de piratenschat, het gehandicaptenspel, el juego de la vida ( van baby tot bomma ),... Ze zijn telkens superblij en vliegen dan ook als het ware op het bordspel met zen allen... kijk maar op de foto in lomas!

Buiten het project proberen we zoveel mogelijk leuke dingen te doen. Je kan hier niet als thuis even een pintje gaan drinken of naar een feestje gaan. We hebben al wel leuke dingen gedaan met Carmen en Leo ( de twee architecten ). Zo zijn we naar Tonala gegaan waar ik een koffer vol mooie dingen zou kunnen kopen. Glazen, aardewerk,... maar ook lelijke dingen hoor. Zo hebben de glasblazerij bezocht en nadien ons enkele mooie glazen gekocht. Na Tonala volgde een bezoekje aan Guadalajara centrum met een etentje in een heel mooi restaurantje waar we zeker nog eens heen gaan. Nadien bij hun thuis Ratatouille gezien. Het zijn echt leuke mensen die nog veel met ons gaan doen wat een leuk vooruitzicht is natuurlijk.

Deze week zijn we samen met Memo ( zoon van het winkeltje hier enkele huizen verder ) en zijn schoonzus Ellie naar de cinema geweest. 3 Uur Sex and the city... The movie! Wat een belachelijk acteerwerk, maar we hebben er wel echt van genoten hoor.
Met Carmen en Leo gaan we deze week ook nog eens naar de Cinepolis.
Gisteren zijn we op onze vrije dag het park “Agua Azul” nabij Guadalajara centrum gaan bezoeken. Prachtig. Groen, water, vogels, vlinders, rust! Daar gaan we alvast nog eens naartoe met een boekje, dekentje en een picknickmand ; )

Je ziet het gaat hier best goed. Onze dagen gaan nog steeds snel. We zeggen al twee weken dat we hier bijna twee maanden zijn, maar binnen 6 dagen is het eindelijk twee maand. : )
Ook hier is het schoolvakantie en sluiten de deuren voor twee maand dus hopen wij op heeeel veeeel kindjes tijdens de vakantie. We gaan er waarschijnlijk ook eventjes tussenuit en een paar daagjes Mexico verkennen, maar wanneer weten we nog niet. Dat zal ons deugd doen want we zitten soms teveel binnen naar ons goesting , maar ja in een wijkje zoals hier is dat niet abnormaal.

Zo dit was het weer. Een kleine update van wat ik hier allemaal doe al valt het soms heel moeilijk te beshrijven hoe het hier echt is.
Hopelijk gaat het met iedereen goed in het Belgienlandje en hoop ik nog veel te horen van jullie... Alle gekke, grappige, onnozele verhalen zijn welkom in mijn mailbox ; )

Besos,
Dorien

( Op het verjaardagsfeest van Poncho, oudere broer van memo, dachten sommigen vol overtuiging dat mijn haar geverfd is! Niet dus )

Oh ja , zo doe ik mijn was!

hihi

prentjes

In de deur van ons huisje op de patio!



Muggenbeten tellen...



Onze straat!

De dode hond langs de kant van de weg...

Het doopfeest onder het blauwe zeil, de jukebox op zijn

mexicaans, we blijven een soort attractie want oh ik ben toch zo blond en blank ; )
En dit jongetje met zijn hoed en boots heeft me met zijn speelgoedgeweer neergeknald!

Lore in een mega shophal van drie verdiepingen,

een beeldje van de kathedraal in Guadalajara en voor mama

de man met de grote gitaar ; )

De kindjes in San jose en daaronder twee kindjes van Lomas,

trots op hun knutselwerkjes...

Het uitstapje naar het circus...

De tijd vliegt hier ...
Ondertussen is het al juni en zijn we hier al ietsje meer dan een maand en het gaat goed. Heel goed. Het is nog steeds superdruk en we kunnen onze dagen goed vullen. Af en toe genieten we even van de rust, met een pintje op de patio en een dansje erbij, wat fotootjes trekken van ons in het huisje, wat opruimen en een tevergeefse strijd tegen het stof voeren, wat zingen en luisteren naar foute muziek ; )

De spelmomenten worden leuker en grappiger. We beginnen de kinderen beter te kennen en ons spaans gaat er goed op vooruit. We zijn per week 21 uur met de kinderen bezig. De twee uurtjes op woensdag in de klas vinden we heel leuk. De meester van het vijfde kan het maar niet begrijpen waarom twee meisjes uit belgie naar artesanos komen en spreekt dan ook vol lof over onze prestaties. In lomas is het ook al iets beter hoor. De kinderen geraken er stilaan aan gewend dat pieter er niet meer is en vinden het ook wel leuk als wij er zijn. In lomas krijg je de kinderen ook rustiger door te knutselen. Daar zijn ze gek op! ( zo ook in de andere wijken hoor ) Zo ook was het even schrikken als de kinderen vertellen dat ze thuis geen kleurtjes hebben, maar enkel op school. Lomas is de armste wijk van de drie...
Na onze knutselwerkjes zijn de gezichten van de kindjes dan ook goud waard.
En in Lomas roept een schattige jongen ( Christo ) : Duro, Duro... Tja dorien is soms niet gemakkelijk om uit te spreken : )

We worden ook nog steeds uitgenodigd op allerelei feesten. Zo hebben we ons eerste trouwfeest meegemaakt en een doopfeest. Telkens voorafgegaan door een mis en nadien muziek en eten. Het eten waar ik nog steeds niet verzot op ben. Alles is zo nat, bonen druipend in hun nat, veel vlees, chilisaus, ... Het is een beetje moeilijk om te beschrijven, maar alles wordt op elkaar gegoten bijvoorbeeld op een tortilla en smullen maar zonder bestek he... Je kan niet geloven hoe hard ik naar witloof in de oven verlang : )
We zijn nog eens een “jugo” ( verse sapjes ) gaan drinken bij Doña Luz en kregen ook een stukje kaastaart aangeboden. Best lekker hoor dus ik maar smullen totdat ik lore soms aan haar taart zag krabben. Bij mijn laatste hap merkte ik dus ook een mier. Taart met mieren, heerlijk!

Elke morgen worden we hier thuis nog steeds gewekt met het afschuwelijke geluid van de poort en de honden. Die lopen dan te spelen maar wetende dat onze ramen openstaan tegen de hitte, horen we echt alle geluiden van buiten. Op een ochtend zei Lore : “ Jij vermoordt er twee en ik vermoord er twee!” Tja de hondjes zijn soms echt irritant. Ik was echt al twee weken mijn kleine handdoek kwijt. Een mysterie totdat Jairo hier in de deur staat met een dekentje rond niki ( de mama van de drie puppy’s) Het bleek mijn handdoek te zijn die de hondjes gepikt hadden. Ook de trein die hier luid tuut aangezien hier geen slagbomen bestaan, horen we. En er komen veel treinen voorbij hoor. Zelfs snachts. Dan heb je nog de auto die rondrijdt met oude en nieuwe gasflessen. Er komt een vreselijk geluidje uit als herkenning...
Ach, je ziet hier wat! Net als straathonden met dreads en dode honden langs de kant van de weg waar een moedige mexicaan een zak kalk over giet ( zie foto ) hihi

Het vettigste ding dat ik hier al gezien heb is toch wel de slager... Ze eten hier letterlijk alles op van een beest. We waren met Doña Luz naar de gigante gegaan ( supermarkt ) en stopten nog even bij de slager. Darmen aan vleeshaken, alles soorten beesten en het vettigste de dierenhuiden. Die zijn spierwit en worden gefrituurd en zo krijg je een soort kroepoek. Daaron vertrouw ik hier geen enkele chips meer die ik krijg voorgeschoteld hihi
De dochter van Doña Luz zei dat ze niet zo zot was van die gefrituurde dierenhuidchips aangezien er soms nog haartjes inzitten! Vies toch...

Deze woensdag komt pieter twee daagjes terug om in te pakken en definitief afscheid te nemen en we zien uit naar zijn komst. We hebben echt al hilarische momenten meegemaakt met ons drie en het is best spijtig dat hij niet ietsje langer blijft. Maar Machteld een vorige vrijwilliger is hier ook al op bezoek geweest en reist nu nog even door mexico, zo ook ellen en elke van de vzw komen in juli dus hebben we enkele vlaamse bezoekjes om nog eens gezellig een pintje te drinken op onze patio.

Ik ga hier afsluiten en mijn was doen want ik heb op het moment geen enkele verse onderbroek dus wordt het wel eens tijd he ; )

Amuseer jullie in belgie, veel succes met de examens allemaal en hopelijk ontvang ik nog veel mailtjes van jullie want dat blijft echt superleuk!
Aan Sara, nonkel Peter, Ellen en Koek al een gelukkige verjaardag gewenst!

Muchos besos y hasta luego muchachos!