De tijd vliegt hier ...
Ondertussen is het al juni en zijn we hier al ietsje meer dan een maand en het gaat goed. Heel goed. Het is nog steeds superdruk en we kunnen onze dagen goed vullen. Af en toe genieten we even van de rust, met een pintje op de patio en een dansje erbij, wat fotootjes trekken van ons in het huisje, wat opruimen en een tevergeefse strijd tegen het stof voeren, wat zingen en luisteren naar foute muziek ; )

De spelmomenten worden leuker en grappiger. We beginnen de kinderen beter te kennen en ons spaans gaat er goed op vooruit. We zijn per week 21 uur met de kinderen bezig. De twee uurtjes op woensdag in de klas vinden we heel leuk. De meester van het vijfde kan het maar niet begrijpen waarom twee meisjes uit belgie naar artesanos komen en spreekt dan ook vol lof over onze prestaties. In lomas is het ook al iets beter hoor. De kinderen geraken er stilaan aan gewend dat pieter er niet meer is en vinden het ook wel leuk als wij er zijn. In lomas krijg je de kinderen ook rustiger door te knutselen. Daar zijn ze gek op! ( zo ook in de andere wijken hoor ) Zo ook was het even schrikken als de kinderen vertellen dat ze thuis geen kleurtjes hebben, maar enkel op school. Lomas is de armste wijk van de drie...
Na onze knutselwerkjes zijn de gezichten van de kindjes dan ook goud waard.
En in Lomas roept een schattige jongen ( Christo ) : Duro, Duro... Tja dorien is soms niet gemakkelijk om uit te spreken : )

We worden ook nog steeds uitgenodigd op allerelei feesten. Zo hebben we ons eerste trouwfeest meegemaakt en een doopfeest. Telkens voorafgegaan door een mis en nadien muziek en eten. Het eten waar ik nog steeds niet verzot op ben. Alles is zo nat, bonen druipend in hun nat, veel vlees, chilisaus, ... Het is een beetje moeilijk om te beschrijven, maar alles wordt op elkaar gegoten bijvoorbeeld op een tortilla en smullen maar zonder bestek he... Je kan niet geloven hoe hard ik naar witloof in de oven verlang : )
We zijn nog eens een “jugo” ( verse sapjes ) gaan drinken bij Doña Luz en kregen ook een stukje kaastaart aangeboden. Best lekker hoor dus ik maar smullen totdat ik lore soms aan haar taart zag krabben. Bij mijn laatste hap merkte ik dus ook een mier. Taart met mieren, heerlijk!

Elke morgen worden we hier thuis nog steeds gewekt met het afschuwelijke geluid van de poort en de honden. Die lopen dan te spelen maar wetende dat onze ramen openstaan tegen de hitte, horen we echt alle geluiden van buiten. Op een ochtend zei Lore : “ Jij vermoordt er twee en ik vermoord er twee!” Tja de hondjes zijn soms echt irritant. Ik was echt al twee weken mijn kleine handdoek kwijt. Een mysterie totdat Jairo hier in de deur staat met een dekentje rond niki ( de mama van de drie puppy’s) Het bleek mijn handdoek te zijn die de hondjes gepikt hadden. Ook de trein die hier luid tuut aangezien hier geen slagbomen bestaan, horen we. En er komen veel treinen voorbij hoor. Zelfs snachts. Dan heb je nog de auto die rondrijdt met oude en nieuwe gasflessen. Er komt een vreselijk geluidje uit als herkenning...
Ach, je ziet hier wat! Net als straathonden met dreads en dode honden langs de kant van de weg waar een moedige mexicaan een zak kalk over giet ( zie foto ) hihi

Het vettigste ding dat ik hier al gezien heb is toch wel de slager... Ze eten hier letterlijk alles op van een beest. We waren met Doña Luz naar de gigante gegaan ( supermarkt ) en stopten nog even bij de slager. Darmen aan vleeshaken, alles soorten beesten en het vettigste de dierenhuiden. Die zijn spierwit en worden gefrituurd en zo krijg je een soort kroepoek. Daaron vertrouw ik hier geen enkele chips meer die ik krijg voorgeschoteld hihi
De dochter van Doña Luz zei dat ze niet zo zot was van die gefrituurde dierenhuidchips aangezien er soms nog haartjes inzitten! Vies toch...

Deze woensdag komt pieter twee daagjes terug om in te pakken en definitief afscheid te nemen en we zien uit naar zijn komst. We hebben echt al hilarische momenten meegemaakt met ons drie en het is best spijtig dat hij niet ietsje langer blijft. Maar Machteld een vorige vrijwilliger is hier ook al op bezoek geweest en reist nu nog even door mexico, zo ook ellen en elke van de vzw komen in juli dus hebben we enkele vlaamse bezoekjes om nog eens gezellig een pintje te drinken op onze patio.

Ik ga hier afsluiten en mijn was doen want ik heb op het moment geen enkele verse onderbroek dus wordt het wel eens tijd he ; )

Amuseer jullie in belgie, veel succes met de examens allemaal en hopelijk ontvang ik nog veel mailtjes van jullie want dat blijft echt superleuk!
Aan Sara, nonkel Peter, Ellen en Koek al een gelukkige verjaardag gewenst!

Muchos besos y hasta luego muchachos!