eerste week

¡Hola!

Op dit bericht zitten vele van jullie misschien te wachten, mijn eerste verhalen uit het warme mexico! Eindelijk hebben we eens een gaatje gevonden in onze super drukke introductie om jullie iets te laten weten!

Onze lange vlucht was vermoeiend en best spannend, maar na ongeveer 20 uur zagen we pieter met twee ballonen in de luchthaven van mexico city! We hebben samen twee nachtjes in een jeugdherberg geslapen aan het grootse plein van mexico city. De eerste avond viel ik met keelpijn en beetje koortserig als een blok in slaap.
De volgende dag vernam ik dat mijn zus een pracht van een kindje op de wereld heeft gezet en net twee daagjes te laat voor mij zodat ik nu enkel fotootjes kan bekijken.

Onze eerste indrkken van mexico waren talrijk: lelijke mannen, mollige mensen, mooie kindjes en vrouwen die zich in hun kleren persen, veel verschillende geuren en kleuren, kraampjes op elke hoek van de straat, ze eten heel de tijd, een ritje met metro kost nog geen 20 eurocent, ze hebben hier ook starbucks, de kinderen snoepen heel de tijd, de politie heeft sexy uniformen, mexicanen hebebn dikke hoofden, straten in blokken verdeeld, veel verkeer en veel kevers en lekker warm!
Het was gezellig in Mexico city!

Donderdag zijn we dan eindelijk naar guadalajara vertrokken waar we werden opgehaald door twee zonen van onze familia met hun camionetta (lees: dorien en lore in de laadbak van de pick-up) De eerste kennismaking met familie was warm al verstonden we amper wat ze te vertellen hadden! Ze spreken hier zo vlug, alle geluk was pieter onze persoonlijke tolk wat nog steeds een beetje zo is. Onze kennismaking met huisje was ook leuk, twee kakkerlakken gevangen en tot onze verbazing was het huisje groter dan op foto! We hebben elk ons bedje gekozen en ons avontuur hier kon helemaal beginnen!

Op het moment zijn we elke dag met pieter meegeweest naar de verschillende plaatsen waar we activiteiten organiseren. We hebben de kindjes leren kennen en proberen zo goed als we kunnen wat te communiceren met hen. Voor de verhalen van de kindjes kan je beter af en toe eens gaan kijken op de site van artesanos zelf aders moet ik twee keer onze verhalen neerschrijven : )

Straks gaan we voor de eerste keer lesgeven in de lagere school waar we beiden enorm naar uitkijken! Oh en zondag en maandag zijn we naar de ranch geweest waar we de jongens zijn gaan bezoeken die er in afzondering leven van hun familie om van hun drugsproblemen af te geraken. Warm onthaal, prachtige omgeving enkel spijtig dat we nog bijna niets in spaans kunnen zeggen of verstaan, maar binnenkort zullen we beter naar hun verhalen kunnen luisteren!

Ik zou enkel nog willen zeggen dat het een super afscheidsfeestjes was en ik enorm blij was met de kadootjes en jullie danspasjes! Ik heb er super hard van genoten en ik hoop jullie toch ook een beetje!

Tot snel
dorien of dorin dori dora doris ... (wat ze hier allemaal zeggen in mexico hihi )